Gerici akımlar, toplumların ilerlemesine ve değişimine karşı duran, eski değerleri savunan ve yeniliklere karşı çıkan düşünce sistemleridir. Bu akımlar, geçmişe özlem duyarak mevcut durumdan memnuniyetsizlik taşır ve genellikle toplumsal ve siyasi değişimlerin getirdiği belirsizlikten beslenir. Tarihsel bağlamda, bu tür akımlar, çeşitli dönemlerde ve coğrafyalarda farklı şekillerde ortaya çıkmış ve toplumların dinamiklerini etkilemiştir.
Gerici akımlar, toplumsal gelişime karşıt düşünce ve eylemleri ifade eder. Bu akımlar, belirli değişimlere veya devrimlere karşı çıkabilir ve genellikle çıkar kayıplarından kaynaklanır.
Türkiye'de gerici akımlar bağlamında, Osmanlı döneminden itibaren yapılan batılılaşma ve ıslahat hareketlerine karşı gösterilen tepkiler örnek olarak verilebilir. Cumhuriyet döneminde de değişimlere karşı tutucu eylemler ve düşünceler gericilik olarak adlandırılmıştır.
Ayrıca, Marksist terminolojide "gerici ideolojiler", insanlığın kazandığı hakların gerisine düşme anlamında da kullanılır.